بايد آن را از درگاه خداوند متعال درخواست نمود ؛ ولى ريشه‌ى نجات انسان در اين است كه خود را نبيند و با تمام وجود در پيشگاه الهى اظهار خضوع نموده و به نادارى خود آگاه گرديده و فقر خويش را مشاهده كند و در تمام لحظات و همه‌ى امور به حضرت حق سبحانه اميدوار باشد و در تقوا و پرهيزگارى و رفتار با مردم به گونه‌اى باشد كه در حال حيات و بعد از مرگ در چشم مردم ، عزيز و با ابهّت باشد و خداوند متعال نيز او را عزيز و دوست و به اعمال و كردارهاى شايسته و مورد پسند خود موفّق و يارى نمايد . ( 338 ) « وَ إِلَيْكَ يا رَبِّ ! أَشْكُو إِلَيْكَ غُرْبَتِى وَ بُعْدَ دارِى وَ قِلَّةَ مَعْرِفَتِى وَ هَوانِى عَلَى النّاسِ ، يا أَرْحَمَ الرّاحِمِينَ ! » « 1 » اى پروردگار من ! از غربت و دورى خانه و قلّت شناختم و خوارىام نزد مردم ، تنها به تو گله‌گزارى مىكنم . اى مهربان‌ترين مهربانان ! جوار الهى ؛ نهايت سير بندگى منزلگاه و نقطه‌ى نهايى سير و بازگشت انسان ، جوار الهى مىباشد ؛ چنان كه مىفرمايد : - إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ « 2 » به راستى ما از آن خداييم و تنها به سوى او باز مىگرديم . - وَ أَنَّ إِلى رَبِّكَ الْمُنْتَهى « 3 » به راستى فرجام [ همه‌ى آفريده‌ها ] تنها به سوى پروردگارت مىباشد . - إِنَّ إِلى رَبِّكَ الرُّجْعى « 4 » و به راستى بازگشت [ همگان ] تنها به سوى پروردگارت مىباشد .

--> ( 1 ) . اقبال الاعمال ، ص 161 . ( 2 ) . سوره‌ى بقره ، آيه‌ى 156 . ( 3 ) . سوره‌ى نجم ، آيه‌ى 42 . ( 4 ) . سوره‌ى علق ، آيه‌ى 8 .